Omgevingsdienst Haaglanden heeft op 24 juni 2026 een conceptvoorstel gepresenteerd om de vetafscheiderplicht voor horeca in het omgevingsplan in drie categorieen te verdelen: grote horeca met een volledige vetafscheider volgens NEN-EN 1825, kleine horeca en kantines waar een compacte CE-conforme afscheider kan volstaan, en lichte bereiding zoals afbakken en opwarmen waar geen afscheider nodig is. Het is nadrukkelijk een voorstel, geen regel: ODH legt het voor aan de Delflandse gemeenten en vroeg op de netwerkbijeenkomst om reacties. Zolang het niet in een omgevingsplan staat, verandert er voor u niets en geldt gewoon de huidige plicht.
Wat er is voorgesteld, en door wie
Op 24 juni 2026 was in Wageningen de netwerkbijeenkomst Grip op Indirecte Lozingen, georganiseerd door STOWA en Omgevingsdienst NL. Omgevingsdienst Haaglanden bracht daar een posterbijdrage in met de titel Conceptvoorstel instructieregels vetafscheiding, bij het bereiden van niet-industriele voedingsmiddelen. Het voorstel wordt voorgelegd aan de Delflandse gemeenten, met als doel een eenduidige lijn voor ondernemers, gemeenten en toezichthouders. De poster sluit af met de vraag wat de deelnemers ervan vinden, dus het is een voorstel in consultatie en geen vastgesteld beleid.
Dat onderscheid is belangrijk genoeg om te herhalen. Er verandert op dit moment niets aan uw verplichting. Wat er nu geldt staat in het Besluit activiteiten leefomgeving en in de bruidsschat van het omgevingsplan, en dat blijft zo totdat een gemeente besluit het anders te regelen.
De drie categorieen
Grote horeca: volledige vetafscheider
Chinese restaurants, cafetaria's en grootkeukens, en in het algemeen zaken waar wordt gefrituurd, gewokt of uitgebreid gekookt. Daar blijft een vetafscheider volgens NEN-EN 1825 verplicht, op grond van artikel 22.198 van het omgevingsplan.
Kleine horeca en kantines: compact mag
Een sportkantine of een kleine snackbar zou toe kunnen met een compacte, CE-conforme afscheider onder de wasbak. Het voorstel noemt 2,2 liter per seconde als voorbeeld. De voorwaarde is dat de ondernemer de activiteiten en de lozingspunten aantoont, waarna gemeente en omgevingsdienst beoordelen of het past.
Lichte bereiding: geen afscheider
Broodjes afbakken en croissants opwarmen, zonder frituur, zonder vetverwerking en zonder noemenswaardige afwas met vetlozing. Daar zou geen afscheider nodig zijn. Het voorstel tekent er zelf bij aan dat deze categorie scherp omschreven moet worden om misbruik te voorkomen.
De hoofdregel blijft in alle gevallen overeind: bij bereiding met vetlozing is een vetafscheider verplicht. En ook een kleine afscheider moet CE-conform zijn; dat staat er met zoveel woorden bij.
Waarom dit voorstel er ligt
De aanleiding die ODH noemt is herkenbaar voor iedereen die dit werk doet. De horeca vraagt regelmatig om een uitzondering op de vetafscheiderplicht, en soms is zo'n verzoek terecht: niet elke zaak die een broodje verkoopt heeft een put in de grond nodig. Elk van die verzoeken wordt nu als maatwerkvoorschrift afgehandeld, een voor een, met alle tijd en kosten van dien aan beide kanten. Duidelijke categorieen in het omgevingsplan zouden dat grotendeels overbodig maken.
Het voorstel noemt daar drie voordelen bij: ondernemers weten waar zij aan toe zijn, er is minder maatwerk nodig en dus zijn de kosten en lasten lager, en toezicht en handhaving worden eenvoudiger. Dat is precies waar de huidige praktijk op vastloopt.
De 2,2 liter per seconde verdient een voetnoot
Hier zit het detail dat in de discussie onder zal sneeuwen. Het voorstel noemt voor de tweede categorie een compacte afscheider van bijvoorbeeld 2,2 liter per seconde. Dat getal ligt boven de grens van 1 liter per seconde waaronder een afscheider buiten NEN-EN 1825 valt. Een toestel van 2,2 l/s valt dus gewoon binnen de norm en wordt volgens de norm gedimensioneerd, met een nominale grootte van de NS-ladder. Compact slaat dan op de bouwvorm en de plaatsing onder de wasbak, niet op een vrijstelling van de norm.
Dat onderscheid is geen muggenzifterij. Wie leest dat een compacte afscheider volstaat en daaruit afleidt dat de norm niet meer geldt, koopt een toestel zonder berekening en zonder prestatieverklaring en staat bij de eerste controle met lege handen. De capaciteitsberekening blijft het uitgangspunt, ook in de kleinste keuken. Zie ook wat er wel en niet onder de norm valt bij een vetafscheider onder de spoelbak.
Wat het zou betekenen voor een kleine keuken
Valt uw zaak in de tweede categorie, dan zou het voorstel u een put in de grond besparen en daarmee een flink deel van de aanlegkosten. Daar staat iets tegenover dat ondernemers onderschatten: een compacte afscheider heeft een klein opslagvolume en moet daardoor veel vaker leeg, in een drukke keuken wekelijks en met de hand. Reken de jaarlast mee voordat u blij wordt, want op vijf jaar bekeken is een grotere afscheider die eens per maand professioneel wordt geleegd soms de goedkopere en in elk geval de rustigere keuze. Hoe dat uitpakt leest u bij het legen en leegzuigen.
De derde categorie is de interessantste en meteen de kwetsbaarste. Dat een zaak die alleen afbakt en opwarmt geen afscheider hoeft, is logisch. Maar de grens tussen opwarmen en bereiden is in de praktijk vloeiend: een paniniapparaat, een enkele koekenpan, een afwasmachine waar toch vette pannen in gaan. Het voorstel ziet dat risico zelf en vraagt om een scherpe omschrijving. Hoe scherp die wordt, bepaalt of deze categorie werkt of een achterdeur wordt.
Wat u hier nu mee kunt
Niets veranderen, en meelezen. Denkt u dat uw zaak in de tweede of derde categorie zou vallen, dan is dat geen reden om nu een bestaande verplichting te laten lopen; het is wel een reden om een investeringsbeslissing die kan wachten even te laten wachten als u in een Delflandse gemeente zit. Zit u ergens anders in het land, houd dan in de gaten of uw gemeente of omgevingsdienst iets vergelijkbaars overweegt, want zo'n lijn wordt zelden op een plek uitgevonden en nergens anders overgenomen.
En loopt u nu tegen een verplichting aan die in uw situatie onredelijk uitpakt, dan is de route vandaag nog steeds een verzoek om een maatwerkvoorschrift bij uw gemeente, onderbouwd met wat u werkelijk loost.
Veelgestelde vragen
Is de vetafscheiderplicht voor horeca veranderd?
Nee. Het gaat om een conceptvoorstel dat Omgevingsdienst Haaglanden op 24 juni 2026 heeft gepresenteerd en aan de Delflandse gemeenten voorlegt. Zolang het niet in een omgevingsplan is vastgesteld, geldt de bestaande plicht uit het Besluit activiteiten leefomgeving en de bruidsschat onverkort.
Welke drie categorieen staan in het voorstel?
Grote horeca zoals Chinese restaurants, cafetaria's en grootkeukens met frituren, wokken of uitgebreid koken: een volledige vetafscheider volgens NEN-EN 1825. Kleine horeca en kantines zoals een sportkantine of kleine snackbar: een compacte CE-conforme afscheider onder de wasbak kan volstaan. Lichte bereiding zoals broodjes afbakken en croissants opwarmen: geen afscheider.
Betekent een compacte afscheider dat NEN-EN 1825 niet geldt?
Niet per se. Het voorstel noemt als voorbeeld een compacte afscheider van 2,2 liter per seconde, en dat ligt boven de grens van 1 l/s waaronder een afscheider buiten de norm valt. Zo'n toestel valt dus binnen NEN-EN 1825 en wordt volgens de norm gedimensioneerd. Compact slaat op de bouwvorm en de plaatsing, niet op een vrijstelling.
Moet een kleine vetafscheider ook CE-conform zijn?
Ja. Het voorstel vermeldt dat uitdrukkelijk: ook kleine afscheiders moeten CE-conform zijn. Vraag de leverancier dus om de prestatieverklaring, ook bij een compact toestel onder de wasbak.
Geldt dit voorstel ook buiten de regio Haaglanden?
Nu niet. Het voorstel is gericht op de Delflandse gemeenten. Het is wel gepresenteerd op een landelijke netwerkbijeenkomst van STOWA en Omgevingsdienst NL, dus andere omgevingsdiensten kunnen de lijn overnemen. Vraag bij twijfel na wat uw eigen gemeente hanteert.
Wat doe ik als de plicht in mijn situatie onredelijk uitpakt?
De route is vandaag nog steeds een verzoek om een maatwerkvoorschrift bij uw gemeente, onderbouwd met wat u werkelijk loost: welke apparatuur, welke lozingspunten en welke hoeveelheden. Precies die onderbouwing vraagt het voorstel ook voor de tweede categorie.
